Strony postępowania

WIERZYCIEL

Wierzyciel (łac. creditor) – osoba, która na podstawie tytułu wykonawczego może w ramach postępowania egzekucyjnego żądać przymusowego spełnienia określonego w nim świadczenia – pieniężnego lub niepieniężnego, do którego zobowiązany jest dłużnik. Wierzycielowi w celu realizacji tytułu wykonawczego przysługują określone prawa, z których może skorzystać składając sprawę komornikowi sądowemu.

Wierzyciel ma prawo do :

– Egzekucji sądowej (komorniczej);
– Wyboru Komornika;
– Zlecenia Komornikowi poszukiwania majątku dłużnika;
– Wyboru sposobów egzekucji;
– Zabezpieczenia roszczenia.

Prawo do egzekucji sądowej

Egzekucja sądowa to prowadzone na podstawie kodeksu postępowania cywilnego oraz innych przepisów czynności, mające na celu przymusową realizację tytułu wykonawczego i określonego w nim obowiązku świadczenia, które winien spełnić dłużnik. Właściwym do wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego w zakresie świadczeń pieniężnych i niektórych świadczeń niepieniężnych jest komornik sądowy.  Elementarnym uprawnieniem każdego z wierzycieli jest prawo do egzekucji sądowej, a więc dochodzenia należnych mu świadczeń, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Komornik sądowy jest gwarantem wykonalności orzeczeń sądowych wydanych w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oraz innych tytułów wykonawczych. Podstawą wszczęcia postępowania egzekucyjnego jest wniosek wierzyciela wskazujący świadczenie, które winien spełnić dłużnik oraz sposoby egzekucyjne. Do wniosku należy dołączyć tytuł wykonawczy. 

Prawo wyboru komornika

Wierzyciel ma prawo wyboru komornika sądowego na obszarze właściwości sądu apelacyjnego, na którym znajduje się siedziba kancelarii komornika właściwego, do którego chce złożyć wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego. Wyjątkiem są sprawy o egzekucję z nieruchomości oraz sprawy, w których przepisy o egzekucji z nieruchomości stosuje się odpowiednio oraz w przypadku posiadania przez komornika sądowego sześciomiesięcznych zaległości w prowadzeniu postępowań egzekucyjnych.

Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Radomiu Radosław Klimaszewski nie posiada zaległości w prowadzeniu postępowań egzekucyjnych. Ponadto w stosunku do komornika, który rozpoczął działalność, zaległość i skuteczność, o których mowa w art. 10 ust. 4 ustawy o komornikach sądowych, oblicza się po upływie roku następującego po roku, w którym złożył ślubowanie.

Wierzyciel, dokonując wyboru komornika, składa wraz z wnioskiem o wszczęcie egzekucji bądź odrębnym pismem oświadczenie, że korzysta z prawa wyboru komornika na podstawie art. 10 ust. 3 ustawy o komornikach sądowych.

Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Radomiu Radosław Klimaszewski informuje, iż w celu wszczęcia egzekucji należy złożyć wniosek egzekucyjny wraz z oryginałem tytułu wykonawczego zaopatrzonego w klauzulę wykonalności. Wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego powinien spełniać warunki formalne pisma procesowego określone w art. 126 kodeks postępowania cywilnego. Przedmiotowe dokumenty można złożyć osobiście, bądź korespondencyjnie za pośrednictwem operatora pocztowego (listem poleconym). W przypadku wątpliwości proszę o kontakt z kancelarią (osobiście lub telefonicznie).

DŁUŻNIK

Dłużnik – osoba zobowiązania na podstawie tytułu wykonawczego do spełnienia określonego świadczenia (pieniężnego lub niepieniężnego) na rzecz wierzyciela. Obowiązek spełnienia świadczenia wskazanego w tytule wykonawczym jest przymusowo realizowany w toku postępowania egzekucyjnego. Dłużnik jest stroną postępowania egzekucyjnego, które nakłada na niego określone obowiązki.

Dłużnik ma obowiązek:

– Spełnienia świadczenia;
– Znoszenia egzekucji sądowej;
– Udzielania Komornikowi wszelkich wyjaśnień i stawienia się na jego wezwanie;
– Informowania Komornika o zmianie miejsca pobytu.

Spełnienie świadczenia

Elementarnym obowiązkiem każdego dłużnika jest spełnienia świadczenia, określonego w tytule wykonawczym. W przypadku egzekucji świadczeń pieniężnych obowiązek ten polega na zapłacie egzekwowanych należności wraz z kosztami postępowania egzekucyjnego na rachunek bankowy bądź w kancelarii komornika sądowego. Potwierdzenie wpłaty wystawione przez komornika sądowego ma ten sam skutek jak pokwitowanie sporządzone w formie dokumentu urzędowego. Spełnienia w całości świadczenia wskazanego w tytule wykonawczym, a więc m.in. spłata całość zadłużenia, kończy postępowanie egzekucyjne, a podjęte czynności  m.in. zajęcia składników majątkowych upadają z mocy prawa. Po spłacie całości zadłużenia wskazanego w tytule wykonawczym, komornik sądowy dokonuje stosownej adnotację na tytule wykonawczym który nie jest już zwracany wierzycielowi, lecz pozostaje w aktach egzekucyjnych zgodnie z art. 816 kpc. Zapłata egzekwowanego świadczenia u komornika sądowego ma więc charakter pewny: jednoznacznie zwalnia dłużnika z długu, zapobiega przyszłej egzekucji (wzmianka na tytule wykonawczym o spełnieniu świadczenia i pozostawienie go w aktach bez zwrotu wierzycielowi, w przypadku spraw z e-Sądu komornik dokonuje adnotacji w systemie teleinformatycznym o wyniku egzekucji) oraz eliminuje skutki wszczętej egzekucji oraz zapobiega podjęciu kolejnych czynności egzekucyjnych (ze względu na konieczność zakończenia egzekucji). Powyższe konsekwencje występują automatycznie, tylko w przypadku spełnienia świadczenia u komornika sądowego. Z drugiej strony brak zapłaty lub spełnienia egzekwowanego świadczenia powoduje podjęcie kolejnych czynności egzekucyjnych, co może generować wzrost kosztów postępowania egzekucyjnego, które jako koszty celowe obciążają dłużnika zgodnie z art. 770 kpc.

Znoszenie egzekucji sądowej

Złożenie przez wierzyciela wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego rodzi automatycznie obowiązek podjęcia czynności egzekucyjnych zgodnie z wnioskiem wierzyciela. Komornik sądowy nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym co znajduje odzwierciedlenie w art. 804 §  1 kpc. Na dłużniku spoczywa obowiązek znoszenia faktu przeprowadzanych przez komornika czynności egzekucyjnych oraz nie utrudniania w ich podejmowaniu. W szczególności dłużnik nie może usuwać, ukrywać, zbywać, darować, niszczyć, rzeczywiście lub pozornie obciążać albo uszkadzać składniki swojego majątku zajęte lub zagrożone zajęciem, co może grozić odpowiedzialnością karną zdefiniowaną w art. 300 Kodeksu karnego.

Udzielanie komornikowi wyjaśnień i stawienie się na jego wezwanie

Dłużnik ma obowiązek udzielenia komornikowi wyjaśnień w zakresie prowadzonego postępowania egzekucyjnego m.in. mających na celu ochronę praw osób trzecich oraz innych uczestników postępowania nie zobowiązanych do spełnienia świadczenia. Inne osoby nie będące stronami postępowania egzekucyjnego (tj. nie będące dłużnikiem ani wierzycielem) mają obowiązek udzielania komornikowi wszelkich niezbędnych informacji zmierzających do realizacji tytułu wykonawczego pod rygorem ukarania grzywną. Dłużnik powinien stawić się na wezwanie komornika sądowego, bez względu na sposób jego doręczenia i przekazania np. przez pocztę, pozostawione w drzwiach mieszkaniu, miejscu pracy czy też w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej wezwanie.

Informowanie Komornika o zmianie miejsca pobytu

Na dłużniku ciąży również obowiązek informowania komornika sądowego o każdej zmianie miejsca pobytu trwającej dłużej niż miesiąc. Zmiana miejsca pobytu bez poinformowania Komornika zagrożona jest karą grzywny.

Przewiń do góry